ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ ΚΑΙ ΤΑ … ΚΑΛΑ ΣΤΕΡΝΑ !

Να πούμε - μέρες που είναι - και τα Χρόνια Πολλά σε όλους τους φίλους που από συνήθεια ή ενδιαφέρον επισκέπτονται τη σελίδα , για να δουν κάτι ή να διαβάσουν μια γνώμη…

Oι τελευταίες ημέρες του έτους αφιερώνονται συνήθως σε αναδρομές στα κυριότερα γεγονότα που συνέβησαν εντός της περιόδου πού λήγει και για το πώς αυτά επηρέασαν τα πράγματα ή τη ζωή μας (και σε ποιο βαθμό), προς μια θετική ή αρνητική κατεύθυνση.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η απόφαση που πάρθηκε κάτω από ιδιαίτερα δραματικές συνθήκες και που βάρυνε περισσότερο στην εξέλιξη των πραγμάτων στη χώρα μας, ήταν η απόφαση του πρώην πρωθυπουργού να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές , τη στιγμή που ήταν βέβαιος πως θα έχανε την εξουσία με πανηγυρικό τρόπο, πράγμα που απεδείχθη και από τα εκλογικά αποτελέσματα…

Η δραματικότητα αυτής της απόφασης του πρώην πρωθυπουργού, έγκειται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος αυτός είχε καταφέρει να εμφυσήσει στην παράταξή του -και όχι μόνον- την εικόνα του «πανίσχυρου , αδιάφθορου, αδέκαστου και ικανότατου νέου ηγέτη» , του ανθρώπου που μπορούσε να πραγματοποιήσει με ευχέρεια ό,τι δεν μπόρεσε η πολιτική νομενκλατούρα της χώρας επί σειρά δεκαετιών. Στηρίχτηκε και προστατεύτηκε από τους ανθρώπους της παράταξής του κατά τρόπο πρωτόγνωρο, οι εξουσίες του υπήρξαν απόλυτες , πράγμα που δεν μπορώ να ισχυριστώ και για τις ικανότητές του…Λατρεύτηκε από τους ανθρώπους της παράταξής του όσο κανείς άλλος πλην του «θείου» , θεοποιήθηκαν οι ικανότητές του (Καραμανλής ή χάος) από σκιτζήδες συνεργάτες , καλύπτονταν οι ανεπάρκειές του από πρόθυμους αυλοκόλακες και δουλικούς παρατρεχάμενους και θεωρώντας το κουμάντο μιας χώρας υπό κατάρρευση εύκολη δουλειά , κατέληξε από τους ψευδο τσαμπουκάδες στου Μπαϊρακτάρη , να παρακολουθεί τον «εξ απορρήτων κουφό» υπουργό του, να χορεύει τον πυρρίχιο της διαπλοκής με τους άκτορες και τους μεγάλο κατασκευαστές , «πάνω ΄κει στης Πίνδου μας τις κορφές , που θαρρείς τ’ αστέρια φιλούνε»…

Από μια ολόκληρη παράταξη , δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ πολιτικός (με αδένες) , να μιλήσει ανοιχτά ,έγκαιρα και με παρρησία στον τέως Πρωθυπουργό για τις πληγές που έχαιναν κακοφορμίζοντας στο κορμί της παράταξης αλλά και της Χώρας, πότε με τα καμώματα της πρωθυπουργικής συζύγου και τις μετατροπές της από βρεφονηπιοκόμου εις Δρ χειρουργικής, πότε με τις off shore των νομιμο ηθικών πρωθυπουργικών φίλων – υπουργών και τις καλογερίστικες μετονομασίες φιλέτων δημόσιων ακινήτων σε «ανταλλάξιμη περιουσία» με αέρα κοπανιστό ως αντάλλαγμα …

Η τραγωδία όμως για τη χώρα ήταν ότι ο πρωθυπουργός δεν οδήγησε τη χώρα σε εκλογές για κάποιον ή για τους παραπάνω λόγους , αλλά γιατί του ΕΠΕΒΛΗΘΗ αυτή η λύση απ΄έξω! Φαντάζεστε τι θα του συνέβαινε του Κωστάκι , ΑΝ ο Ελληνικός Λαός (σε μια κρίση χιούμορ και σαρκασμού) ξαναψήφιζε ΝΔ και εξαναγκάζονταν ο καημένος να συναντήσει τους Ευρω συναδέλφους του για να τους εξηγήσει τα …ανεξήγητα; Θα γελούσαν και οι πέτρες της ηπείρου μας με τα «επιχειρήματα» των οικονομικών εγκεφάλων που είχε σαν συνεργάτες του! Και θα ήταν η σαρκαστική αυτή απόφαση του Λαού, η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ και ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ για όσους πρόδωσαν έτσι εξευτελιστικά ΚΑΠΟΙΕΣ από τις μεγάλες προσδοκίες του!

Η ΜΑΥΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ . . .

Η εβδομάδα που πέρασε είχε απ΄όλα ! Από Πρωθυπουργικές (περί ανέμων κλπ πράσινων φαινομένων) δηλώσεις, μέχρι Γενική Απεργία , η οποία αποδείχτηκε τελικά μια κακοστημένη και γελοία εκδήλωση μερικών που κοίταξαν τον ίσκιο τους εκεί κατά το λιόγερμα και πίστεψαν ότι ανάλογο ήταν και το μπόι τους! Είδαμε νεαρούς με κράνη κόκκινα (!) να παρελαύνουν (οι ταλαίπωροι) , αραία - αραία (να φαινόμαστε καμιά σαρανταραία),πιστοί σε έπεα ηρωικών καθοδηγητών, χωρίς να αναρωτιούνται γιατί όλος αυτός ο "πόλεμος" που κύρηξαν οι ηγεσίες τους αφήνει παγερά αδιάφορους τους συμπολίτες τους ... Γιατί πλέον ο κόσμος αδυνατεί να παρακολουθήσει αυτούς τους ανθρώπους που "βαράνε " ένα χαβά "απειθαρχίας" στα λόγια, όντας καλοβολεμένοι πίσω απ΄τις κομματικο - συνδικαλιστικές τους ασφάλειες , μεριμνώντας για την "επανάσταση" με ΚΝΑΤ και κόκκινα κράνη ! Ανίκανοι να δώσουν ρεαλιστικές απαντήσεις στα σύνθετα προβλήματα του σήμερα και κυρίως του ΑΥΡΙΟ , περιχαρακώνονται , προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν τους "δικούς" τους ΜΑΤΑΙΩΣ , μιας και η αδιέξοδη λαϊκίστικη άποψή τους για τα πράγματα της χώρας είναι εφάμιλλη αυτής των κυβερνώντων! Οι ηγεσίες τους (πολιτική και συνδικαλιστική) διαισθάνονται την κατάρρευση που αδήριτα πλησιάζει και που σε αδρές γραμμές έχει περιγραφεί από τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών! Και οι ηγεσίες αυτές δεν μπορούν να εξηγήσουν ΤΙ ακριβώς απέφερε ο ιδιαίτερα επαναστατικός τους δρόμος τα τελευταία τριάντα πέντε περίπου χρόνια! Τι απέφεραν οι πορείες , οι λόγοι , οι καταλήψεις και οι δράσεις των "εργατών", των ΚΝΑΤ , οι πολιτικές των "ίσων" αποστάσεων , ο απέραντα λαϊκίστικος βερμπαλισμός , τα βολέματα και οι τοποθετήσεις "και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ" , οι κουβεντούλες στα ουζερί και στις ταβέρνες , οι μεγαλόστομες επιδείξεις πνεύματος για τον εντυπωσιασμό της γκομενίτσας της παρεούλας , έπαψαν προ πολλού να εντυπωσιάζουν το πόπολο ! Οι φαντασιώσεις του καταθλιπτικού και αποτυχημένου παρελθόντος τους και οι ΑΚΑΡΠΕΣ απόπειρες προβολής του στο αύριο του τόπου, αφήνουν παγερά αδιάφορους τους πολίτες και ιδιαίτερα τη νεολαία. Και ΕΥΤΥΧΩΣ ! . . . . . photo απο την πρωτοτυπία.

...ΕΜΕΙΣ , ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ;...

Μάθημα δημοκρατίας τα αρχαία ελληνικά

Η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung αφιέρωσε μια ολόκληρη σελίδα αυτές τις μέρες στην υποστήριξη της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στα σχολεία που απειλείται στο πλαίσιο ορισμένων εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Τον θαυμάσιο αυτό λόγο υπέρ των αρχαίων ελληνικών υπογράφει ο παλαίμαχος δημοσιογράφος και χαλκέντερος αρχαιογνώστης Konrad Adam. Και μας φαίνεται θαυμάσιος, επειδή εν έτει 2009 δεν υποστηρίζει τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ως απαραίτητη γνώση των απαρχών του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ούτε ως φόρο τιμής στην πνευματική ιστορία της ανθρωπότητας και τους πρωτεργάτες της, ούτε ως εκλεπτυσμένη εμβάθυνση και εμβάπτιση ολίγων σε υψηλά νοήματα. Τίποτε απ’ αυτά τα χιλιοειπωμένα που κατάντησαν με τον καιρό κούφια.

Το κυρίαρχο επιχείρημά του για την αναγκαιότητα των αρχαίων ελληνικών είναι πως αυτά ακονίζουν το δημοκρατικό φρόνημα και την πολιτική συνείδηση των παιδιών, ό τι ακριβώς χρειάζονται δηλαδή σήμερα οι γόνοι της μαζικής καταναλωτικής κοινωνίας με την πνευματική νωθρότητα και τα στομωμένα πολιτικά της αντανακλαστικά. Ο Κόνραντ Άνταμ μας θυμίζει ότι ο τελευταίος Γερμανός αυτοκράτορας αντέτεινε στους υποστηρικτές των αρχαίων ελληνικών ότι ο ίδιος ήθελε τα γερμανικά σχολεία να βγάζουν νέους Γερμανούς και όχι Έλληνες και Ρωμαίους. Ορθώς ο αυτοκράτωρ από τη σκοπιά του υπέβλεπε τα αρχαία, εγνώριζε ότι μόνο την τυφλή υπακοή στον ανώτατο άρχοντα δεν θα ενστάλαζαν στην ψυχή των παιδιών. Ένα απόσπασμα του άρθρου: «Ποτέ ένας αρχαίος συγγραφέας δεν μεταδίδει ένα μόνο μήνυμα, ένα δόγμα ή ένα πρόγραμμα. Συνήθως πρόκειται για δύο ή και περισσότερες αρχές που αντιτίθενται μεταξύ τους και προσπαθεί η μια να επιβληθεί στην άλλη: ο Κρέων και η Αντιγόνη, ο Ιάσων και η Μήδεια, ο Σωκράτης και ο Καλλικλής, ο Έρως και το Νείκος. Πάντα η διαπάλη ενός λόγου και ενός αντίλογου, αυτή η διαπάλη που έφθασε στην τελειότητά της με τους σοφιστές… Ο φόβος του αυτοκράτορα δεν ήταν μήπως οι Γερμανοί μαθητές διδαχθούν κάτι περιττό γι’ αυτούς, αλλά μήπως μάθουν κάτι περιττό γι’ αυτόν, μήπως μάθουν να αντιδρούν, να ανθίστανται, να εξεγείρονται.»

Τα κακώς κείμενα σήμερα

Και ο Γερμανός δημοσιογράφος καταλήγει: «Η ελληνική λογοτεχνία βρίθει από τέτοιους αυτόνομους, ισχυρογνώμονες, ατίθασους ανθρώπους. Ας αφήσουμε την Αντιγόνη και τους επώνυμους. Ο Πλούταρχος μας διασώζει την περίπτωση ενός ανώνυμου. Όταν ο στρατηγός Μιλτιάδης ζήτησε από τον δήμο των Αθηναίων να του επιδαψιλεύσουν έναν τιμητικό στέφανο, αυτός ο ανώνυμος αντιτάχθηκε με το επιχείρημα ότι απ’ όσο ήξερε στον Μαραθώνα ο Μιλτιάδης δεν είχε πολεμήσει μόνος του. Αν στο μέλλον πολεμούσε κατά των Περσών μονάχος και τους νικούσε, τότε μπορούσε να υποβάλει πάλι το αίτημά του στον δήμο. Μακάρι να είχαμε τέτοιους πολίτες σήμερα. Όχι να δέχονται τα πάντα, αλλά να υποβάλλουν ενστάσεις.» Αυτά ο Κόνραντ Άνταμ. Αρχαία ελληνικά στο πρωτότυπο στα σχολεία όχι για να θυμηθούμε τις απαρχές της δημοκρατίας, αλλά για να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα της δημοκρατίας σήμερα.

Σπύρος Μοσκόβου , από τη Ντόυτσε Βέλλε.

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ... ΚΑΙ ΚΑΤ΄ΑΝΑΛΟΓΙΑΝ...

Το δράμα μας ως κοινωνίας που δεν έχει βρεί ένα σκοπό , ένα στόχο να επιτύχει σε τούτη εδώ την πλάση , αποτυπώνεται απόλυτα στο φιλμάκι αυτό του ομογενή μας Αυστραλο Έλληνα Κώστα Κρυστάλλη, που ευστόχως περιγράφει το δράμα μας ως κυβερνόμενων και των επιλογών μας σε πολιτικό επίπεδο...Απολαύστε το και καλή σας ημέρα !

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ...

Σε όσους έχουν περάσει από τα Καυδιανά δίκρανα της έλλειψης αγαπημένου τους , ιδιαίτερα δε στους γονείς του Αλέξανδρου...