Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012

... "ΘΕΆ" ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΡΕΠΟΥΣΗ ! ...


Η ΛΙΣΤΑ ΦΑΛΣΙΑΝΙ - ΛΑΓΚΑΡΝΤ - ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ - ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ - ΚΑΠΕΛΕΡΗ - ΔΙΩΤΗ - Μπαξεβάνη ......

Η ιστορία της δημοσιοποίησης των ονομάτων των προ εικοσαετίας καταθετών της  Ελβετικής Τράπεζας HSBC,
όζει δυσάρεστα... Και οι αποχρώσεις οσμής ποικίλουν,  μιας και όποιος έχει χρήματα στο εξωτερικό, δεν σημαίνει αυτόματα και πως είναι φοροφυγάς ή διακινητής "μαύρου" χρήματος, ανεξάρτητα αν ως τέτοιος "εγγράφεται" στο συλλογικό υποσυνείδητο των ανά την επικράτεια καφενοβίων. Η εξαγωγή κεφαλαίων στο εξωτερικό είναι νομιμότατη και μη ηθικά επιλήψιμη , εφ΄όσον βέβαια τα σχετικά ποσά αποκτήθηκαν με νόμιμο τρόπο και φορολογήθηκαν αναλόγως προς τα ισχύοντα στη χώρα προέλευσής τους.
   Με τη δημοσίευση από τον δημοσιογράφο Μπαξεβάνη της σχετικής λίστας ονομάτων αναδύονται οι πρώτες ενστάσεις :
  Τι κερδίζει από τη Δημοσιοποίηση των ονομάτων η κοινή γνώμη;
  Είναι σίγουρα η πρωτότυπη λίστα  ΦΑΛΣΙΑΝΙ ή κάποιο αποτέλεσμα "κοπής - ραφής" μυστικών υπηρεσιών;
  Γιατί δεν αποτέλεσε όπλο στα χέρια των κρατικών μηχανισμών για τυχόν σύλληψη φορολογητέας ύλης , όπως ακριβώς έγινε με παρόμοιες λίστες για κάτοικους άλλων χωρών αλλά εδώ πάλι  επικράτησε η λογική της γενίκευσης ( είτε φοροφυγάδες ΟΛΟΙ είτε δεν ακουμπάμε τίποτε γιατί τα ονόματα υποκλάπηκαν , λέει !).
  Γιατί η λίστα αποτέλεσε τελικά αφορμή για κουτσομπολίστικη ενασχόληση , πιθανώς για πολιτική εκμετάλλευση από τους "κατόχους" της - όπως υπονοεί ο ΣΥΡΙΖΑ - και αφορμή για κυνήγι μαγισσών, αντί η επεξεργασία της να αποτελέσει διεργασία φορολογικής δικαιοσύνης;
  Είναι απόλυτα βέβαιος ο δημοσιογράφος πως η λίστα που παρουσίασε είναι πραγματική και πως επαλήθευσε αυτή τη "λεπτομέρεια"; Πως είναι βέβαιος πως αυτοί που  "διέρρευσαν" τη λίστα δεν το έκαναν για να στρέψουν αλλού ευθύνες, με "φιλική συμμετοχή" του ιδίου στη συγκάλυψη τυχόν "ημετέρων";
  Έχει αναρωτηθεί ο δημοσιογράφος γιατί στη λίστα που παρουσιάστηκε σαν η λίστα  Λαγκάρντ περιλαμβάνονται
2059 ονόματα ενώ στην επιτροπή της Βουλής έχει κατατεθεί πως οι τα ονόματα που περιλαμβάνει η ομώνυμη λίστα ανέρχονται σε 1991 ;
  Ο Εισαγγελέας κατά την ταπεινή μου γνώμη ορθώς άσκησε δίωξη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων!  Απλά θα έπρεπε να θυμάται αυτές τις διατάξεις του Νόμου τακτικώτερα !...



Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

... BENI ΖΕΛΟΣ FURIOSO ...

                                    
Φορώντας το πολύ αυστηρό του υφάκι , ο συνταγματολόγος - πρόεδρας πασόκ - τέως B. Τουρκμεντζόγλου - νυν Βαγγέλης Βeni ζέλος , δήλωσε βαρυγδούπως:
  «Θεωρώ αυτονόητο ότι θα γίνει σεβαστή, τουλάχιστον στα θεμελιώδη στοιχεία, η αξιοπρέπειά μας, σε σχέση με τη δημοσιονομική διαχείριση του κράτους. Αυτή πρέπει να γίνεται από τις Ελληνικές Αρχές, από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και την Τράπεζα της Ελλάδος. Δεν είμαστε προτεκτοράτο. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν πάρα πολύ καλά οι εταίροι μας και η τρόικα».
    Το θέμα έφερε στην επικαιρότητα με δήλωσή του  ο κ. Σόιμπλε , φανερώνοντας ταυτόχρονα την πίστη ότι η χώρα μας μπορεί να έχει μια ευκαιρία να επιστρέψει σε
κάπως υποφερτά δημόσια οικονομικά μέσω μηχανισμών που  θα συγκροτήσουν οι διεθνείς πιστωτές της χώρας...
   Οι "μηχανισμοί" του κ. Σόιμπλε αποτελούνται από τον
εξής ένα: Έναν escrow account στον οποίο θα κατατίθενται τα πράγματι τεράστια ποσά που μας δανείζουν, διάφορα δημοσιονομικά  ή άλλου είδους έσοδα ( που κάλλιστα μπορεί να είναι ο εισπραττόμενος ΦΠΑ , δικαιώματα από πωλήσεις υδρογονανθράκων , έσοδα από πωλήσεις δημόσιας περιουσίας κλπ ) , προκειμένου να εξοφλούνται κατ΄απόλυτη προτεραιότητα τα χρέη της Χώρας προς τους πιστωτές της (δηλαδή τους ίδιους) !
  Είναι επιβεβλημένο να εξηγηθεί στους ανά την επικράτεια έλλογους παρατηρητές της πολιτικής , πόσον βραδυφλεγής είναι στις αντιδράσεις του ο κ.
Βενιζέλος ! Το βραδυφλεγές των αντιδράσεών του -πέραν της συμπεριφοράς του στον χειρισμό της  λίστας
Λαγκάρντ -  υπογραμμίζεται από το γεγονός πως ο "μηχανισμός" του escrow ή άλλως trust account , έχει
θεσμοθετηθεί και συνομολογήθηκε στο Eurogroup της
20ης Φεβρουαρίου 2012 ! Δεν είδαμε τον εθνικά ευέξαπτο κ. Βενιζέλο ΤΟΤΕ να έχει κάποιου είδους αντίρρηση  , ώστε σήμερα να νομιμοποιείται να διατυπώνει τις άσφαιρες παρόλες του... Καταλαβαίνουμε πως η κάπως "διασταλτική" ερμηνεία - κατ΄άλλους θρασύτητα - του κ. Σόιμπλε να ζητά να εμπλουτίζεται ο λογαριασμός αυτός με εθνικά έσοδα και να "κουμαντάρεται" από τους διεθνείς πιστωτές μας ερήμην των εντοπίων λαμόγιων , πάρα πεύτει βαριά...
   Όμως αντιλαμβανόμαστε όλοι μας πως θα ήταν άλλου
ειδικού βάρους η τοποθέτηση , αν ο κ. Βενιζέλος είχε ΤΟΤΕ  ζητήσει να  περιληφθούν  στο λογαριασμό αυτής της μεσεγγύησης ΚΑΙ τα ληξιπρόθεσμα έσοδα από δάνεια, (αφού λογιστικοποιηθούν  βεβαίως όλες οι σχετικές εθνικές απαιτήσεις μας για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο προς το Γ΄ Ράϊχ) , που ο κ. Σόιμπλε φαίνεται να ξεχνά. Τότε και μόνον τότε ο φύσει και  εκ συστήματος  "αργοκίνητος" κ. Βενιζέλος θα είχε σήμερα "το δικαίωμα για να ομιλεί" ! (Α ρε Αγαμέμνονα Κουτσόγιωργα ... σχολή άφησες !...)


Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012

... Ο ΜΟΣΧΟΛΙΟΣ , ΤΟ ΠΑΡΚΟ ... κι΄εμείς...


Δε σας φτάνει βρε κουτά που ΕΚΕΙΝΟΣ ΞΕΡΕΙ ;...Θέλετε κι εσείς Βαϊώνε;...Άϊντε  βρε σεις Απλοί Δημότες , που θα σας πούμε εμείς τα ΣΧΕΔΙΑ ! Για να αρχίσει ο κάθε ανίδεος από σας, να λέει το μακρύ του και το κοντό του... Άκου να ενημερώσουμε ! ... Πού τα βρίσκετε κάτι τέτοια κομμουνιστικά ρε παιδιά !... Άκου να  ενημερώσουμε ! ... Βρε ΟΥΟΥΟΥΟΣΣΣΤΤ !

Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012

AUTUMN LEAVES

... ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ... (του καιρού μας) ...

Το τελευταίο τεύχος του Γερμανικού Περιοδικού Φιλοσοφίας είναι αφιερωμένο στο γερμανοτραφή στοχαστή Παναγιώτη Κονδύλη που είχε διαβλέψει την ελληνική κρίση ήδη από το 1998, χρονιά του θανάτου του.
Οι Γερμανοί θυμούνται πάντα και μελετούν ακόμα το έργο του στοχαστή Παναγιώτη Κονδύλη που έφυγε πρόωρα το 1998. Το ελληνικό πανεπιστήμιο τον είχε απορρίψει, στη συνέχεια απέρριψε ο ίδιος το ελληνικό πανεπιστήμιο και την πανεπιστημιακή καριέρα συνολικά. Διέθετε σπάνιο συνδυαστικό ταλέντο που του επέτρεψε να γράψει σημαντικές φιλοσοφικές συνθέσεις για το διαφωτισμό ή την παρακμή του αστικού πολιτισμού. Οι Γερμανοί εξακολουθούν να αναφέρονται σ’ αυτόν. Το 2007 για παράδειγμα εκδόθηκε ένας συλλογικός τόμος με τίτλο «Διαφωτιστής χωρίς αποστολή» με μελέτες για τη σκέψη του, τώρα μόλις στον Κονδύλη είναι αφιερωμένο το τελευταίο τεύχος του Γερμανικού Περιοδικού Φιλοσοφίας που κυκλοφορεί ανά δίμηνο στο Βερολίνο.
Πτώση στα κατώτερα σκαλιά

Ανάμεσα στα διάφορα κείμενα για την κοινωνική φιλοσοφία του Κονδύλη, στο περιοδικό δημοσιεύεται μεταφρασμένη στα γερμανικά μια εκτενής συνέντευξη που είχε δώσει ο Έλλην φιλόσοφος στο Σπύρο Κουτρούλη εκείνη τη μοιραία χρονιά του 1998 και είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «Νέα Κοινωνιολογία». Υπάρχει εκεί ένα σημείο που μοιάζει προφητικό από τη σημερινή σκοπιά, ένα σημείο για το ελληνικό πρόβλημα, το οποίο αμέσως εντόπισε ο κριτικός της Süddeutsche Zeitung του Μονάχου και το μεταφέρει ασχολίαστο στους αναγνώστες της μεγάλης αυτής γερμανικής εφημερίδας. Ας το διαβάσουμε κι εμείς, ασχολίαστο: «Αν ο Ελληνισμός θέλει να επιβιώσει ωε διακεκριμένη ταυτότητα, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να παράγει όσα τρώει. Δεν εννοώ διόλου κάποιαν οικονομική αυτάρκεια με την παλιά έννοια, αλλά την απαλλαγή από την πολιτική και την πρακτική του παρασιτικού καταναλωτισμού. Ένα βιώσιμο συλλογικό υποκείμενο οφείλει να εξάγει τουλάχιστον τόσα, όσα εισάγει, σ’ έναν ανοικτότερο κόσμο. Ειδάλλως είναι αναπόφευκτη η πτώση στα κατώτερα σκαλιά του διεθνούς καταμερισμού της εργασίας, η καταχρέωση και η πολιτικοστρατιωτική εξάρτηση. Τις τελευταίες δεκαετίες ο Ελληνισμός προχώρησε γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση. Η αναστροφή της απαιτεί γενναία παραγωγική προσπάθεια, προηγμένη τεχνογνωσία και ριζική θεσμική εξυγίανση, καθώς και ένα εκπαιδευτικό σύστημα εντελώς διαφορετικού επιπέδου.»
Ελληνοκεντρισμός και πιθηκισμός

Με ανατριχιαστική λακωνικότητα ο Κονδύλης στις λίγες αυτές γραμμές από μια συνέντευξη συμπύκνωσε τις αιτίες που στο μεταξύ οδήγησαν στο ελληνικό αδιέξοδο. Αλλά να δούμε και πώς περιγράφει τα επιφαινόμενα αυτών των αιτιών: «Εδώ θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι η συνήθης αντιπαράθεση των εκσυγχρονιστικών τάσεων προς την καλλιέργεια της εθνικής παράδοσης είναι απλουστευτική και παραπλανητική. Μονάχα η ευόδωση της εκσυγχρονιστικής προσπάθειας επιτρέπει την επιτυχή άμιλλα με άλλα έθνη και έτσι χαρίζει την αυτοπεποίθηση εκείνη, η οποία επιτρέπει την απροβλημάτιστη αναστροφή με την εθνική παράδοση και καθιστά ψυχολογικά περιττό τον πιθηκισμό. Αντίθετα, η ανικανότητα ενός έθνους να συναγωνισθεί με άλλα σε ό, τι – καλώς ή κακώς – θεωρείται κεντρικό πεδίο της κοινωνικής δραστηριότητας θέτει σε κίνηση ένα διπλό υπεραναπληρωματικό μηχανισμό: τον πιθηκισμό ως προσπάθεια να υποκαταστήσεις με επιφάσεις ό, τι δεν κατέχεις στην ουσία και την παραδοσιολατρία ως αντιστάθμισμα του πιθηκισμού. Απ’ αυτή την άποψη, ο πτωχοπροδρομικός ελληνοκεντρισμός και ο κοσμοπολιτικός πιθηκισμός αποτελούν μεγέθη συμμετρικά και συναφή, όσο κι αν φαινομενικά εκπροσωπούν δύο κόσμους εχθρικούς μεταξύ τους.»
Σπύρος Μοσκόβου

 Ακόμη πιο πολλά για τον διανοητή ΕΔΩ