...ΣΤΟ ΚΑΛΟ κυρ ... ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΕ !

Στο καλό (στα τσακίδια καθάρματα) Βλαχοδήμαρχοι της κάθε άνω- κάτω Τραχανοπλαγιάς , που με τόση λύσσα προσπαθήσατε να γραπωθείτε από το σαμάρι που φορέσατε στους υπήκοους των κατά τόπους φέουδών σας!...Και πάλι ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ !

...ΤΟ ΤΕΛΟΣ ...

Το τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου για τη χώρα , είναι πια γεγονός... Η κατάληξή της εμφανίζεται περίπου με ένα τρόπο "κάθαρσης" αρχαίου ελληνικού δράματος , "μεταγλωττισμένου" στα καθ΄ημάς , χωρίς από μηχανής θεούς και ευρήματα , χωρίς διεξόδους διαφυγής και προ πάντων, ΧΩΡΙΣ ΜΙΣΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ... Είμαστε εξαναγκασμένοι από την ανάγκη της ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ μας, να προστρέξουμε στο έλεος που επιτρέπει η ισχύς των ΔΥΝΑΤΩΝ... ΔΥΣΤΥΧΩΣ !... Από αυτή τη θέση θέλω να απευθυνθώ στους λιγοστούς φίλους που γλιστρούν καθημερινά στο blog προσπαθώντας να συντονίσουν τα βήματα του μυαλού τους με κάποια άλλα παρόμοια και να τους ευχηθώ καλά κουράγια και καθαρή σκέψη , στις δύσκολες μέρες που ΕΡΧΟΝΤΑΙ... Εκτός από την αγάπη και την συμπάθειά μου, σας αφιερώνω και το παρακάτω συνταρακτικό video (από το γεροντάκο) πιστεύοντας ακράδαντα πως σας άγγιξε ΟΛΟΥΣ !

ΤΙ ΓΙΝΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ; ...

Αναμετρώντας τα τελευταία σαράντα χρόνια της ζωής μου, με τρόμο διαπιστώνω την αδυναμία να εξηγηθούν λογικά απορρίψεις ηθικών και πολιτικών πίστεων και αντιλήψεων , διαψεύσεις συλλογικών οραμάτων και προσδοκιών και η κατάρριψη των πιό ισχυρών ιδεολογικών προβλέψεων. Οι συλλογικές κοινωνικές ιδεολογίες , ακολούθησαν την τύχη των δεινοσαύρων και των νεκρών γλωσσών. Απλά εξαφανίστηκαν , χωρίς να δώσουν κάποια ένδειξη της αιτίας που προκάλεσε αυτή τους την εξαφάνιση, ελευθερώνοντας το πεδίο στους ερευνητές για κάθε είδους συμπέρασμα. Η "Δημοκρατία" μας , βοά για την "ισότητα" των πολιτών της και ταυτόχρονα νομιμοποιεί την προσδοκία του καθ΄ένα από εμάς να υπερβεί την αφετηριακή του κατάσταση , προκειμένου να ανεβεί στην πυραμίδα της κοινωνικής καταξίωσης , του πλούτου ή του κύρους. Αυτή η νομιμοποίηση όμως οδηγεί και το μέλλον της "Δημοκρατίας" μας σε ιδιωτικοποίηση , οι συλλογικοί στόχοι ως εκ τούτου υπολείπονται σε ισχύ των ατομικών , ώστε οι πρώτοι να εξασθενούν διαρκώς , μέχρι την πλήρη εξαφάνισή τους. Η δυνατότητα οραματισμού ενός συλλογικού μέλλοντος που θα υπερβαίνει τις ατομικές προσδοκίες , μειώθηκε δραστικότατα στις ημέρες μας. Η κοινωνία μας δεν προσανατολίζεται σε ένα καθορισμένο σκοπό αλλά σε αμέτρητα "θέλω". Μα αυτό είναι που προσδίδει και στην πορεία μας προς το μέλλον ένα χαοτικό και απόλυτης τυχαιότητας χαρακτήρα. Πώς να σχεδιάσεις τα σχήματα που θα έχει κάθε φορά η σταγόνα μελάνης που πέφτει σε ένα ποτήρι με νερό; Τι γίνεται λοιπόν; Μετακινούμαστε ,επιβάτες στο σαπιοκάραβο του χρόνου, από το σχεδόν γνωστό παρόν προς ένα ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΑΥΡΙΟ. Πολές ελπίδες θα μαραθούν, αμέτρητες προβλέψεις θα διαψευσθούν αλλά εμείς εκεί, πείσμωνες και επίμονοι, θα συνεχίζουμε να επαναδιατυπώνουμε προσδοκίες...Μα μας απομένει και τίποτε άλλο;

GIORGOS, ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ...(απλώς τα έχουν άλλοι...)

Λονδίνο, Θανάσης Γκαβός

Ένοχος για την κατηγορία της συνωμοσίας διαφθοράς Ελλήνων παραγόντων νοσοκομείων του δημοσίου δήλωσε ο Ρόμπερτ Τζον Ντούγκαλ σε δικαστήριο του Λονδίνου, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών χωρίς αναστολή. Η κατηγορία κατά του Ντούγκαλ, πρώην υποδιευθυντή της βρετανικής εταιρείας ορθοπεδικού υλικού Ντε Πούι Ιντερνάσιοναλ, αφορά στο χρηματισμό γιατρών σε ελληνικά νοσοκομεία κατά την περίοδο 2002-2005 με σκοπό την εξασφάλιση παραγγελιών για τα υπερτιμολογημένα προϊόντα της εταιρείας του, θυγατρικής του αμερικανικού φαρμακευτικού κολοσσού Τζόνσον εντ Τζόνσον.

Ο δικαστής αναγνώρισε το ελαφρυντικό της απόλυτης συνεργασίας του με το λεγόμενο Γραφείο Σοβαρών Οικονομικών Απατών, το οποίο κίνησε τη διαδικασία σε βάρος του όταν ενημερώθηκε από τις αμερικανικές αρχές τον Οκτώβριο του 2007. Οι αμερικανικές αρχές είχαν αρχίσει να ερευνούν τις συνδιαλλαγές θυγατρικών της Τζόνσον εντ Τζόνσον όταν η ίδια η εταιρεία το 2006 αντιλήφθηκε και κατήγγειλε περίεργες ενέργειες θυγατρικών της σε διάφορες χώρες (κυρίως στην Ελλάδα και την Πολωνία).

Η Ντε Πούι Ιντερνάσιοναλ μέσω του Ντούγκαλ με την ανοχή ανωτέρων του έδινε σε μια ελληνική εταιρεία διάθεση ιατρικού εξοπλισμού ποσά για το χρηματισμό των γιατρών, που δηλώνονταν ως έξοδα «επαγγελματικής εκπαίδευσης». Ο μέσος όρος των προμηθειών αυτών προσδιορίστηκε στο δικαστήριο γύρω στο 23% επί της τελικής τιμής πώλησης κάθε προϊόντος.

Συνολικά για την τετραετία που αφορά στην υπόθεση υπολογίζεται ότι οι μίζες ανήλθαν σε τουλάχιστον 4,5 εκατομμύρια λίρες (πάνω από 5 εκατομμύρια ευρώ με σημερινή ισοτιμία).

Ο δικηγόρος του Γραφείου Σοβαρών Απατών τόνισε ότι «ο μεγάλος χαμένος» της υπόθεσης είναι οι Έλληνες πολίτες, καθώς τα προϊόντα ήταν υπερκοστολογημένα. Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι ένα τεχνητό προσθετικό γονάτου το 2002 κόστιζε στην Ελλάδα 4.400 ευρώ με τη μέση ευρωπαϊκή τιμή να είναι στα 2.200 ευρώ. Η δε υπεράσπιση προσπάθησε να παρουσιάσει ως ελαφρυντικό του Ντούγκαλ το γεγονός ότι η διαφθορά στην Ελλάδα, τουλάχιστον σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι συνηθισμένο φαινόμενο, όπως αναφέρθηκε.

Ο δικαστής στο σκεπτικό της απόφασης είπε ότι όπως παρουσιάστηκαν τα γεγονότα «μπορεί η διαφθορά στην Ελλάδα να είναι ενδημική, ωστόσο ελάχιστη σημασία έχει σε ό,τι αφορά τη δικαιολόγηση των ενεργειών του καταδικασθέντος».

Η υπεράσπιση άσκησε έφεση στην απόφαση.

...Μας τα είπε όλα ο Θ. Γκαβός από τα Λονδίνα...Εσείς ρίξτε και μια ματιά στον παρακάτω πίνακα, προκειμένου να εμπεδώσετε την κατάσταση:

. Δωροδοκία και η διαφθορά είναι το κυρίαρχο πρόβλημα στην ελληνική αγορά, Πηγή: Economic crime in a downturn, PricewaterhouseCoopers, INSEAD, 2009... . Λέτε τώρα που τα έμαθε όλα τούτα ο Γιώργος , να σπεύσει να πληροφορηθεί από τον καταδικασθέντα Εγγλέζο Μιζοδότη και κάτι τις για τους ντόπιους Μιζολάβους; Ζητάμε πολλά Ε;...(Και ΔΕΝ αναφέρεται κάτι για -ΤΥΧΟΝ- διαφθορά ΚΑΙ στη Δικαιοσύνη βρε αδερφέ...). Κι ο Τσουκάτος; Τι να γίνεται αυτή η ψυχή ;...

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΜΕΡΚΕΛ (την κωλοφυλλάδα της και τους δωσίλογους που μας ξανάριξαν στα νύχια των Γερμανών)...

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Για τους πεσόντες στην κατοχή Αγρινιώτες

Και

Για όλους τους Ρωμιούς – θύματα του ναζισμού

Του Γιάννη Ρίτσου

---

Τόπος ιερός, εδώ που οι αντίχριστοι ξανασταύρωσαν το Χριστό και την Ελλάδα,

κ' είταν Παρασκευή Μεγάλη, 14 του Απρίλη,

και κει που η γης ανάβρυζε κρινάκια, παπαρούνες χαμομήλια για το Πάσχα

σκάφτηκαν τάφοι και στους τάφους δε χωρούσαν οι λεβέντες,

και μες στα σπλάχνα δε χωρούσε τόσος πόνος.

Κι' είταν το Αγρίνι ολάκερο ένας Επιτάφιος μ' όλα του τα κεριά σβησμένα

Κι αντίς καμπάνες απ' τον όρθρο ως το σπερνό, ντουφεκιές ακούγονταν,

κ' οι κρεμασμένοι σάλευαν σαν καβαλάρηδες του ανέμου κ' έφευγαν πάνω απ' το χρόνο

και μες στο απόβροχο, τη νύχτα της Ανάστασης, τ' άστρα που βγήκανε, λάμψη δεν είχαν

κ' είτανε τ' άστρα σα βρασμένο στάρι για τα κόλλυβα των σκοτωμένων,

στάρι πιτσιλισμένο μαύρη ζάχαρη, μαύρη σταφίδα, μαύρο ρόϊδι,

και στις αυλές, την άλλη μέρα, αντίς αρνιά να ψήνονται, τραγούδια ν΄αντηχούνε,

κ' ήλιοι τα πορτοκάλια, μες απ' τα πλυμένα φύλλα, να φωτίζουν του χορού τις δίπλες,

μουγκός ο θρήνος και μουγκή η κατάρα πνίγονταν μες στης σκλαβιάς το μαύρο φόβο,

'Αϊ, μανάδες Αγρινιώτισσες, τι μαύρο πουν' το μαύρο χρώμα,

η μαύρη νύχτα και το μαύρο σας σταυροδετό τσεμπέρι,

το κυπαρίσσι της σιωπής στο μαύρο κορφοβούνι

ως και της λεμονίτσας τ' άσπρα λουλουδάκια μαύρισαν κ' εκείνα

ως και το κόκκινο αίμα των παιδιών σας μαυρολογούσε πάνω στα λιθάρια.

'Αϊ, μανάδες Αγρινιώτισσες, μαύρος καημός που βόσκησε τα φύλλα της καρδιάς σας,

όμως το γαίμα των παιδιώνε σας βγαίνει πάνω απ' το μαύρο

κόκκινο της θυσίας, της αγρύπνιας κόκκινο,

κόκκινο της αυγής και της ελπίδας,

το κόκκινο της λευτεριάς, κόκκινο κατακόκκινο.

Βάφει τ' αυγά της νέας Λαμπρής και του μπαξέ σας τα τριανταφυλλάκια,

βάφει και τα πουκαμισάκια τους τα τρυπημένα από τα βόλια

και τα πουκαμισάκια τους πλατειές σημαίες αγερολάμνουν

κ' οι νιοι λεβέντες τα κρατούν και παν μπροστά στην ιστορία.

Και νάτοι ολόμπροστα, να ο Χρήστος, κι ο Αβραάμ, νάτος κι ο Πάνος,

Νάτος κι ο κάπταν Λίας, να κι ο Πάσχος, 19 χρονώ παλληκαράκι,

νάτοι οι 120 Αγρινιώτες μπρος στην μάντρα της Αγιά Τριάδας,

να κ' οι 55 εκεί στο σταυροδρόμι που περνάει το τραίνο Αγρίνι-Μεσολόγγι, φορτωμένο μήλα,

να κ' οι 200 της Πρωτομαγιάς στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τις αγριομολόχες,

να το προσφυγολόι της Κοκκινιάς με τα μεγάλα δαφνοκλάδια της Δημοκρατίας

να και το Δίστομο, το Κούρνοβο, και τα Καλάβρυτα με τα κομμένα σπίτια,

νάτος κι ο Γοργοπόταμος- με το γιοφύρι του σαν κόκκινο άλογο ορθωμένο,

να κ' οι αγωνιστές του21

και οι άλλοι πριν, κ' οι άλλοι μετά,

παιδιά μας, τα παιδιά μας με σημαίες μεγάλες.

Μπροστά, μπροστά, κατάμπροστα,

μέσα στο φως που πρόβαλε μεγάλο απ' τις πληγές τους,

μπροστά, μπροστά, φωνάζοντας:

εκεί που η Λευτεριά ανατέλλει απ' το αίμα μας, θάνατος δεν υπάρχει.

Λοιπόν μην κλαίτε μάνες Αγρινιώτισσες, θάνατος δεν υπάρχει

μόνο τα χέρια δώστε, αδέλφια μου, να βασιλέψει ειρήνη,

ν' ανθίσει γέλιο στις ματιές, να λάμψει ο κόσμος όλος,

κι όλος ο κόσμος μια φωνή να τραγουδήσει: Ειρήνη, Ειρήνη, Ειρήνη.

Αθήνα, 4 V 80

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ...

Εις Πιστεύοντας και ΜΗ , ΕΥΧΌΜΑΣΤΕ ΟΛΌΨΥΧΑ Καλό Πάσχα , χρόνια ΚΑΛΑ , καλά κουράγια ...Στα παιδιά της Πόλης μας και τα αδέρφια που μας ξανάρθαν, καλή ξεκούραση και με το μαλακό τα ... ΟΥΖΑ !..