Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ...

Μου αρέσει να βλέπω τα παιδιά της πλατείας. Μου αρέσει ο τρόπος που γλιστράνε πάνω στα skate boards τους , που κάνουν άλματα, πέφτουν, σηκώνονται γρήγορα – γρήγορα και συνεχίζουν , σα να μην έπεσαν ποτέ… Χαίρομαι να βλέπω τις παρεούλες των αγοριών και των κοριτσιών που συζητούν , γελούν, τσιμπάνε κάτι , ως αργά, αργά το βράδυ . Οι φωνές τους τα σκόρπια γέλια , μερικές φορές και τα συνθήματα ενάντια στους αστυνομικούς που σπάνε την ησυχία της νύχτας , με ξανά νιώνουν ! Τα παιδιά της πλατείας με τα στρωμένα σαγρέ μάρμαρα και τα σιντριβάνια , περνούν τις ανέμελες ώρες της νιότης τους πάνω σε μια αποθήκη του νεοελληνικού ονείρου, πάνω σε τόνους σιδερικά – οχήματα , σύμβολα επιτυχίας και καταξίωσης των πατεράδων τους , στην ‘ταράτσα’ του υπόγειου γκαράζ του Δήμου… Γελάνε και χαίρονται τη νιότη τα παιδιά, μας βγάζουν απ΄τις βολές μας , μας αμφισβητούν και αξιολογούν - μάλλον με αυστηρά κριτήρια - τις καθημερινές πλευρές της ζωής μας, κατατάσσοντάς μας στους «Άλλους». Δεν έχουν και τόσο άδικο . Ο «Άλλος» είναι πάντοτε το αρνητικό μας. Εάν ο «Άλλος» είναι απολίτιστος , «Εμείς» είμαστε εκλεπτυσμένοι, αν εκείνος γκρεμίζει , εμείς δημιουργούμε ! Με τη διαδικασία αυτή , δημιουργούμε μια φυλή ( όχι με την γλωσσική ή την εθνική έννοια παρά με την «κοινωνική» ) προκειμένου να απωθήσουμε επάνω της ότι δεν αρέσει σ΄εμάς . Τα παιδιά της πλατείας δημιούργησαν ένα δικό τους κόσμο , έξω από το δικό ΜΑΣ , χωρίς προοπτική να μιλήσουμε για τα προβλήματα της κάθε πλευράς , και χωρίς καμιά πλευρά να επιχειρεί να κατανοήσει την άλλη. Τα παιδιά της πλατείας θέλουν να τα ανατρέψουν όλα , να τα κάψουν , χωρίς λογική και αυτοσυνείδηση αλλά όχι και χωρίς ΑΙΤΙΑ…Βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, διαβάζουν , τρέχουν από φροντιστήριο σε ιδιαίτερο, σε γλώσσες και σε μαθήματα, παρακολουθούν ένα αδιέξοδο σχολείο και στην καλύτερή τους , αν τελειώσουν το Πανεπιστήμιο, προορίζονται για μια θέση των 700 euro ! Μας παρακολουθούν και καταγράφουν με θλίψη την εργασιακή μας συμπεριφορά , μας βλέπουν να ξεπουλάμε με αλόγιστους δανεισμούς το δικό τους αύριο , να τους παραδίδουμε ένα κράτος ρεντίκολο από το ρουσφέτι και τη διαπλοκή. Περιχαρακώνονται έτσι τα παιδιά της πλατείας όλο και περισσότερο και κλείνονται όλο και στενότερα στη γωνία! Δεν θα αντιδράσουν; Είναι δυνατόν να έχουμε τοποθετήσει μέσα σε ένα τέτοιο σύμπλεγμα πραγματικοτήτων αυτά τα παιδιά και να μην αντιδράσουν; Το άσχημο είναι πως για γονείς και παιδιά, νοικοκυραίους και παιδιά της πλατείας ενώ υπάρχει αιτία για εξέγερση, δεν υπάρχει λογική και συνείδηση . Υπάρχει μόνο τυφλό άχτι και παραλογισμός. Έτσι φτάνουμε να βλέπουμε εικόνες του παρακάτω τύπου:

1 σχόλιο:

zeidoron είπε...

"ενώ υπάρχει αιτία για εξέγερση, δεν υπάρχει λογική και συνείδηση"!
Αυτή η φράση αγαπητέ φίλε είναι όλα τα λεφτά.
Δεν ξέρω αν κάνω λάθος αλλά ο λόγος που δε εξεγείρονται σήμερα συνειδητά οι νέοι είναι πως μεγάλωσαν έχοντας πολλά περισσότερα απ' όσα χρειάζονταν σ' αντίθεση με μας που τσακωνόμασταν με τους γονείς μας για ένα ζευγάρι ελβιέλες ή μια μπλούζα ζιβάγκο!
Κι αυτό με τα γκράφιτι έχει παραγίνει,δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μουτζουρώσουν μια καινούργια πλατεία ή ένα μνημείο.